Blog, Feministe, Middenveld 13 juni 2019

All1

Carla Dejonghe is voorzitter van all1 vzw, een belangenbehartigingsgroep voor alleenstaanden. Niet toevallig zijn er veel vrouwen alleenstaand en is hun situatie specifiek.

’t Werd tijd. De situatie van  alleenwonenden verschijnt steeds meer op de politieke radar. Eindelijk voel ik mij niet langer een roepende in de woestijn. ’ Het begint steeds meer door te dringen dat de groep singles, vooral in de steden, flink groeit. Meerdere partijen beginnen ook in te zien dat ons beleid te veel is afgestemd op gezinnen en niet op individuen.

Beleid, Feministe, Politiek 2 mei 2019

We are all feminists

Laura Van Eeckhout, ondervoorzitter Vrouwenraad en voorzitter Vrouw & Maatschappij – CD&V-politica regio Brussel

Soms vragen vrienden me sinds wanneer ik weet dat ik feminist ben. Ik vertel dan het verhaal van toen ik klein was en geen ballet wou doen omdat ik enkel een roze tutu mocht dragen (en geen zwarte zoals die van mijn tante waarin ik graag rondsprong). Ik zat toen midden in een anti-roos verzet. De een-op-een relatie tussen meisjes en roos vond ik stom. Of het verhaal toen ik als 11-jarige wou voetballen en ik niet mocht omdat voetbal geen sport voor meisjes was. Tot op de dag van vandaag vind ik dat het meest onrechtvaardige argument ooit (#GoRedFlames!). De waarschijnlijk echte – en veel begrijpelijkere – reden was dat met drie kinderen met elk een boel hobby’s, mijn ouders er niet nog een intensieve hobby konden bijnemen.

Business 2 april 2019

Kan ik ‘de échte baas’ spreken?

Alexandra Limage, Vrouwelijke Ondernemer van het Jaar in 2018, begon 20 jaar geleden haar loopbaan als truckchauffeur. Nu is ze CEO van transportbedrijf Sprint Transport uit Houthalen-Helchteren.

De telefoon rinkelt op kantoor. Ik neem op met ‘Hallo, met Alexandra’. Een mannenstem in snel Nederlands stelt zich voor als een leverancier van smeermiddelen, ratelt wat door en vraagt naar de zaakvoerder. Ik antwoord hem, ‘U heeft geluk, daar spreekt u mee’. Hij negeert mijn antwoord en vraagt op een verveelde toon om ‘de échte baas’ te kunnen spreken. Het eerste dat in mij opkomt is ‘excuseer, heb ik dat goed verstaan?’. Wat is dat voor een vraag. Denkt die man nu echt dat er in overwegend mannelijke sectoren geen vrouwen zijn die de zaak runnen? Als dat zo is, is het jammer voor meneer en heb ik slecht nieuws. Ik dacht dat de verschillende seksen anno 2019 stilaan op gelijke voet stonden, maar helaas blijkt er nog steeds werk aan de winkel te zijn.

Blog, Varia 25 maart 2019

Huiswerk

Geertrui Nees schrijft op ShitGotReal over hoe zij samen met haar partner en hun drie kinderen door het leven ploeteren.

Een gewone doordeweekse schooldag. Huiswerktijd. Boets zit in het eerste leerjaar, dus ik zet mij samen met hem aan tafel. Hij moet een tekst lezen en daarover enkele oefeningen maken, niets bijzonder dus. Hij begint hardop te lezen en ik verslik mij bijna in mijn tas soep. De tekst draagt de titel “Mama doet het niet meer” en is nogal euh, hoe zeg ik dit netjes, genderklassiek opgevat. Kort samengevat: Mama is duidelijk een onderdanige huisvrouw en is het beu om alles te moeten doen, ze wil ook wel eens vrij zijn. Papa is wat verbaasd, maar kookt dan toch soep en bakt een ei voor het gezin. De 2 kinderen helpen (ogenschijnlijk éénmalig) met afruimen en afwassen.

Blog, Jongeren, Media 19 december 2018

Feminisme helpt ons allemaal

Lies Gallez houdt niet van chloorgeuren, tankstationkoffie en slagroom (omdat ze veganist is). Ze behaalde haar master schrijven aan het RITCS. Haar verhalen publiceerde ze onder andere in Kluger Hans, Deus Ex Machina en De Optimist. Dagen vult ze het liefst met woorden bij elkaar sprokkelen op plekken waar bomen zijn. Ze werkt aan een roman en een bundeling van haar kortverhalen.

We waren jong, we kenden geen termen voor het leven dat we hadden. Wat we kenden was dit, we waren op bepaalde momenten een vrouwenclubje: mijn moeder, mijn twee zussen en ik. Vader zat voor langere periodes in het buitenland voor zijn werk. In die tussentijd ging alles gewoon door: de was, de plas, de boodschappen, het gras werd gemaaid, het onkruid uitgetrokken. De vuilnisbakken stonden altijd op tijd buiten, elke dag aten we iets lekkers, het licht in de garage werd gemaakt, de wasmachine die stuk ging werd vervangen, mijn moeder tankte de auto vol, er was veel strijk, en afwas, en huiswerkjes die nagekeken moesten worden. Er waren geen rolpatronen, noch genderstereotypes binnen het gezin. Er waren dringende en minder dringende taken die we op lijsten noteerden en vervolgens onder ons viertjes verdeelden. Ik was vijf, zes, acht, negen, vijftien, en zestien en op al die leeftijden hadden wij toen thuis een vrouwenclubje.

Beleid, Politiek 3 december 2018

#iamfeminist

Alexander De Croo is vicepremier voor Open Vld in de federale regering. Daarvoor was hij senator en partijvoorzitter van Open Vld.

Ik ben een feminist en ik steek dat niet onder stoelen of banken. Dat wil niet zeggen dat ik BH’s in brand steek of vind dat de wereld door vrouwen moet gedomineerd worden. Nee, het houdt in dat ik enthousiast en vol overtuiging opkom voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen.

Academisch, Cultuur, Wetenschap 29 november 2018

Feminist zijn, is mens zijn

Jonas Vanderschueren (1993) is schrijver, onderzoeker en dramaturg. Hij werkt aan de Universiteit Gent als wetenschappelijk medewerker en was twee jaar lang hoofdredacteur van het literair tijdschrift Kluger Hans.

Eigenlijk wilde ik eerst een politiek stuk schrijven, waarin ik een radicaal, socialistisch en queer betoog zou houden over hoe feminisme onderdeel is van een bredere emancipatorische strijd voor fundamentele gelijkheid. En alhoewel ik daar fundamenteel in geloof en dat ook wil uitdragen, besefte ik onder het schrijven al vrij snel dat zo’n algemeen betoog uit mijn mond, als witte man, niet meer zou zijn dan propaganda. Daarom leek het me beter om vanuit mijn eigen leven te vertrekken om uit te leggen waarom het voor mij vanzelfsprekend is om een feminist te zijn. Het persoonlijke is immers politiek.

Blog, Jongeren 6 november 2018

Een feminisme dat werkt voor man en vrouw, rijk en arm

Dimitri Neyt is de kersverse papa van Akio. Hij werkt als communicatiemedewerker bij de Socialistische Mutualiteiten en is actief bij de politieke partij #anders in Wichelen. Over zijn ervaringen als papa blogt hij voor VIVA SVV.

Met seksisme en andere vormen van discriminatie heb ik zelf weinig ervaring. Ik zie het wel rondom mij. Zaken die ik zo vanzelfsprekend vind zijn dat niet voor iedereen. Ik kan ’s avonds laat over straat lopen zonder me onveilig te voelen. Ik ben nooit een “bazige bitch”. En wat ik ook doe als papa, mijn omgeving vindt het allemaal super. Hadden mama’s het maar zo gemakkelijk!

Feministe, Gelijke kansen V/M, Jongeren 24 oktober 2018

De zin en onzin van vakjes

Carlien Coppieters werkt sinds kort als communicatiemedewerker bij de Vrouwenraad. In haar vrije tijd draait ze soms plaatjes voor Girls go BOOM, speelt ze drum in een band en is ze lid van Out Loud.

Een blogpost schrijven over waarom ik mezelf feminist noem? Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het nogal vanzelfsprekend dat ik feminist ben. Ik begrijp namelijk niet goed wat je tegen gelijkwaardigheid kunt hebben, maar blijkbaar is niet iedereen het daarmee eens. En dat is prima. Ik heb er zelf ook een hele tijd over gedaan voor ik mij comfortabel voelde om me als feminist te outen. Niet zozeer door de associaties met bh’s verbranden (kan best leuk zijn) of tuinbroekwijven (tuinbroeken zijn de maks), maar wel omdat ik heel lang geprobeerd heb om een leven zonder labels te leiden.

Feministe, Gelijke kansen V/M, Varia 24 oktober 2018

Minister De Croo heeft het begrepen

Riet De Baets, permanent vertegenwoordiger Zonta International bij de Vrouwenraad, www.zonta.org

Wie nog geen feminist is of wie feminisme nog altijd een vies woord vindt: hij of zij leze het pas verschenen boek van Alexander De Croo, ‘De eeuw van de vrouw. Hoe feminisme ook mannen bevrijdt’.

In een uitstekende inleiding vertelt De Croo hoe hij eerst politicus en zeer recent ook overtuigd feminist is geworden. Politicus werd hij uit verontwaardiging over o.a. het immobilisme in de politiek, de institutionele impasse en het vaak inefficiënte bestuur. Over zowat alles was hij verontwaardigd behalve over ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Dat was voor hem nooit een probleem, omgeven als hij was door sterke vrouwen zoals zijn moeder en later zijn eigen vrouw: allebei hooggekwalificeerde vrouwen met een eigen inkomen en een eigen carrière. Voor hem had het klassieke strijdbare feminisme zijn doel bereikt.

Feministe, Gelijke kansen V/M, Media 11 oktober 2018

De beelden die we elke dag zien, hebben ontzettend veel impact op hoe we naar onszelf kijken

Jozefien Daelemans, hoofdredacteur Charlie Magazine

Ik moet eerlijk zijn, ik noem mezelf nog niet zo heel erg lang feminist. In tegenstelling tot de vele jonge, intelligente en wakkere vrouwen die ik vandaag ontmoet, had ik als twintiger weinig met het woord of de beweging. Er werd toen minder gesproken over het feministisch gedachtengoed dan vandaag.

Cultuur, Feministe, Gelijke kansen V/M 10 september 2018

Waarom ik feministe werd

Monika Triest, auteur van o.a. ‘Wat zoudt gij zonder ’t vrouwvolk zijn? Een geschiedenis van het feminisme in België’

Al in de middelbare school, waar de ‘mères’ mochten lesgeven terwijl de ‘sœurs’ het vuile werk moesten opknappen, was ik me bewust van een grote onrechtvaardigheid in de samenleving. Waarom de enen zus en de anderen zo? Ook het feit dat de pastoor mocht zeggen wat hij wilde vanop de preekstoel stuitte me tegen de borst. Die man duldde natuurlijk geen wederwoord, hoewel ik dat toch ijverig probeerde.

Feministe, Gelijke kansen V/M, Middenveld 22 augustus 2018

Wat ik niét bedoel als ik zeg dat ik feminist ben

Sofie De Neve, stafmedewerker VIVA-SVV

Ik ben een feminist, absoluut. Helaas worden daar meteen een aantal incorrecte associaties aan verbonden. Ben ik een mannenhaatster? Absoluut niet. Een vrouwenknuffelaarster? Ook niet. Een chronische zaag? Hope not 😉 Dat ik een feminist ben, wil ook niet zeggen dat ik het altijd eens ben met alle andere feministen. Want sommigen denken zwart-wit en zo zit de wereld nu eenmaal niet in elkaar.

Blog, Business, Feministe, Jongeren 19 juni 2018

De toekomst is vrouwelijk

Evelien Bogaert runt Curiosa & co, een winkel met handgemaakte juwelen en hebbedingen, en bestiert Meermensen, een blog met diepgang 

Mijn mama, die er ondertussen al een tijdje niet meer is, kwam uit een familie met veel sterke vrouwen. Ze vertelde graag over haar grootmoeder die als een van de eersten uit het dorp gestudeerd had. Ondanks veel tegenkanting was ze toch vroedvrouw geworden. Haar verhalen gingen ook vaak over haar excentrieke ongehuwde tante, die gepassioneerd was door mode en die toen ze mijn vader de eerste keer ontmoette volledig in het goud gekleed was.

Academisch, Cultuur, Feministe, Mensenrechten, Wetenschap 17 mei 2018

Ik ben geen heks … maar wel feminist

Francine Mestrum, doctor in de sociale wetenschappen & voorzitter van het mondiale netwerk van Global Social Justice
 eeee
Op het Mooov Festival zag ik een beklemmende film: ‘I am not a witch’, het verhaal van een meisje – een kind – in Zambia dat ‘heks’ wordt en bij de groep van andere ‘heksen’ gaat leven. Die werken als slaven – vastgebonden met maagdelijk witte linten – op landbouwplantages, in de beste kapitalistische – koloniale – traditie.

Business, Gelijke kansen V/M, Middenveld 4 januari 2018

Hoe een ingenieur feminist werd

Valérie Tanghe, ingenieur en afdelingshoofd Infrastructuur bij NRB,  voorzitter Amazone vzw/asbl en Beslist Feminist

Als tiener was ik niet specifiek bezig met feminisme. Ik kan ook niet zeggen dat ik bewust seksisme of discriminatie heb meegemaakt als jonge vrouw. En hoewel mijn omgeving me afraadde om als meisje aan de studies ingenieur te beginnen, dacht ik dat dat eerder aan onwetendheid lag bij mijn leerkrachten dan aan hun stereotiepe denkbeelden.  Omdat ik nogal eigenwijs was, deed ik die studies toch. Per slot van rekening, met een vader als ingenieur, wist ik wel wat het beroep inhield, en vond ik het even geschikt voor vrouwen als voor mannen….

Gelijke kansen V/M, Jongeren, Media 29 december 2017

Een manier om mezelf te verlengen

Anaïs Langbeen, auteur op Charlie magazine

Het is pas wanneer ik mezelf zie als één met een groep vrouwen, dat ik mijn eigen identiteit helder zie. Tegelijk leer ik dat ik niet zo belangrijk ben: mijn mening is maar één van de vele. De kracht die erin ligt, zit in de dialoog die ze oproept. Daardoor leef ik me in een ander in, maar kom ik tegelijk bij mijn eigen diepste kern. Hoe ik de samenleving ervaar is uiterst persoonlijk, maar dankzij feminisme leerde ik dat andere mensen in dezelfde context dezelfde emoties ervaren.

Gelijke kansen V/M, Jongeren, Middenveld 20 december 2017

Ik steek mijn nek uit

Naomi De Bruyne

“Zich eerst omhoog poepen en dan komen klagen. Lafaards.”
“Dat ze met naam en toenaam zeggen wie ze zijn, zodat we tenminste een eerlijk oordeel kunnen vellen.”
“Wat een preutse feministische seuten. Een paar flirterige sms’en, mag je dan als man niets meer?”

Gelijke kansen V/M, Mensenrechten, Middenveld, Politiek 12 oktober 2017

Een industrie zonder gezicht

Assita Kanko is politica (verkozen in Elsene), auteur en kaderlid in een internationaal familiebedrijf. Ze is ook lid van de denktank Liberales en columniste voor De Standaard.

Niet alleen het cynisme dat schaamteloze handelaars aan de dag leggen bij de seksuele uitbuiting van jonge studentes, raakte me de voorbije tijd erg, ook de bevestiging van stereotypes door de Brussels Marathon. De mannelijke winnaar kreeg eerst 1.000 euro, de vrouwelijke slechts 300 euro (DS 2 oktober).

Academisch, Middenveld 8 juni 2017

Omdat ik vader ben

Theun Pieter van Tienoven, vader van drie jonge kinderen, socioloog aan de Onderzoeksgroep TOR VUB

“Kinderen die op zeer vroege leeftijd veel tijd met hun vader hebben doorgebracht, zijn socialer, mentaal weerbaarder, academisch succesvoller, en de lijst gaat maar door. Maar die wetenschappelijke effecten zijn niet de reden om te pleiten voor meer geboorteverlof, wel omdat het vaders zijn. Niets meer en niets minder.”

Vaders spelen een cruciale rol in de fysieke en mentale gezondheid van hun kinderen op latere leeftijd. Onder meer doordat vaders vaak ‘wilder’ spelen en minder baby-gebrabbel gebruiken, hebben ze een positief effect op het leven van hun kinderen.

Gelijke kansen V/M, Middenveld, Politiek 24 mei 2017

Waarom deftige dames malle mutsen dragen

Aviva Dierckx, voorzitter Liberale Vrouwen

Wij zijn geen andersglobalisten, peaceniks, rakettenbetogers, stakers, antikapitalisten noch geitenwollensokken. Zo’n wijd T-shirt met een slogan vinden wij een fashion crime. Ze vinden ons dan ook een ‘burgerlijke’ vrouwenbeweging. Lipstickfeministen.  Maar toch zijn we er, en meer dan bereid om malle roze pussyhats te dragen.

Blog 19 mei 2017

Ik wil niet janken #wijoverdrijvenniet

Katrien Wemel blogt op Toevluchtswoord

Niemand zit te wachten op alweer een blog over een persoonlijke anekdote, een kruimel op de rok van het universum, een akkefietje. Maar aan de lieve reacties op Twitter te merken, gaat dit verder dan mezelf. En daarom wil ik het vertellen. Voor de vrouwen in mijn clan, voor mijn dochter.

Blog 8 mei 2017

What about the men?

Marlies Van de Walle, blogster

Ben ik nu de enige die daar zo moe van wordt. Tegenwoordig in elk debat over vrouwenrechten of wat er nog maar naar zou over kunnen gaan: ja maar de mannen…  protest omdat er geen vrouw aanwezig is in een debat over vrouwenrechten? Ah er moet er altijd eentje zijn vinger op steken: ja maar mogen mannen dan niks meer zeggen over vrouwenrechten? Echt, bij zo’n opmerking moet ik mijn ogen van onder de kast vissen,  gewoon weggerold wegens overmatig rollen. Moet het nu zelfs in een debat over vrouwenrechten nog altijd gaan over mannen?

Blog 2 mei 2017

Laten we tijd creëren

Lies Cattersel blogt op ‘Mijn mama en ik’

De tijd dat vrouwen bovenop de barricades kropen en hun bh’s ritueel verbrandden om verandering te eisen, ligt achter ons. Dat van die bh’s verbranden, bedoel ik dan. De harde korsetten veranderden in bodyfit en ultrasofte stofjes met nauwelijks voelbare beugels. Geen strakke keurslijven meer, maar ademend katoen en zijdezachte kant. Enfin. De bh’s zijn niet de reden dat ik schrijf. Dan was ik wel bij Marie Jo of Chantelle gaan aankloppen.

Academisch, Mensenrechten 19 april 2017

Mijn drijfveer als feminist

Eva Brems, Professor of Human Rights Law, HRC UGent

Ik ben feminist. Ik kom op voor de rechten van vrouwen. Ik kom ook op voor de rechten van LGBTs, van personen met een handicap, van inheemse volkeren, van kinderen, van culturele en religieuze minderheden, van werknemers, van vluchtelingen, van de Palestijnen, de Sahrawi’s, de Koerden en alle andere onderdrukte volkeren, …  ik kom op voor de rechten van iedereen. Mijn expertisedomein en het uitgangspunt van mijn activisme zijn de mensenrechten. Ik kom dus op voor veel doelen, en voor veel mensen.

Cultuur, Gelijke kansen V/M, Mensenrechten 4 april 2017

Een vrouwenlichaam is nooit goed. (Deze column ook niet.)

Celia Ledoux

Dit is een tekst over vrouwenlichamen. Die zijn nooit goed. Ook deze tekst zal u nooit goed vinden.  Hij zit niet in één van die twee gebetonneerde kampen, waarin deze loopgravenoorlog zich heeft vastgemetseld.

Het gaat ‘m om de sluier.
Zo wordt hij genoemd. Hij komt in duizend varianten. Gezichtsbedekkend, klein, lang, los, strikt, hip. Sommige meisjes hebben een tulbandje, waarvan ik me steeds afvraag hoe ze ‘m gedaan krijgen. Hij lijkt me zo flatterend op dagen dat mijn haar slecht ligt. Sommige meisjes hebben plooien rond hun gezicht waarvan het duidelijk is dat ze niet dienen om de aandacht van hun schoonheid af te leiden, maar ‘m daar regelrecht te leggen via nauwgezet gevolgde youtube-filmpjes. Ik heb de indruk dat het soms één groot spel is.
De mens, waardanook: één pot nat.

Academisch, Gelijke kansen V/M 4 april 2017

MyFeminism

Magda Michielsens, voormalig (em) professor vrouwenstudies

Natuurlijk ben ik feminist. Ik ben het altijd geweest en zal het altijd blijven. Vrouwen en mannen hebben gelijke rechten en zo hoort het ook. Van vrouwen verwacht ik even veel (of even weinig) als van mannen. Mijn feminisme is een feminisme van vrijheid, gelijkheid en verantwoordelijkheid. Simpel toch ? Of niet ?

Gelijke kansen V/M, Gezondheid, Media 3 april 2017

Waarom mannen bij het feminisme te winnen hebben

Wim Slabbinck, klinisch seksuoloog, Ruimte Gent

Feminisme betekent voor mij dat je alle kansen krijgt om je te ontplooien als mens. Dat is ook voor mannen belangrijk, want de cijfers over discriminatie en geweld bij mannen zijn hoog. In 2015 maakten mannen maar 29 % uit van alle mensen met ouderschapsverlof. In echtscheidingszaken worden vaders bij het toewijzen van de kinderen nog te vaak benadeeld door rechters, ze kampen meer met middelenmisbruik, ze zijn vaker het slachtoffer van verbaal geweld en van slagen en verwondingen dan vrouwen. Eén op de tien mannen wordt geconfronteerd met fysiek geweld en psychisch geweld door de partner of ex-partner. Meer dan de helft van de mannelijke slachtoffers praat er met niemand over en doet op die manier geen beroep op de eigen omgeving, of op professionele hulp.

Gelijke kansen V/M, Middenveld 28 maart 2017

Feminisme in het vizier

Fatma Arikoglu, stafmedewerker Gelijke Kansen ELLA

Deze blog over antifeminisme, racisme en mannenrechten verscheen eerder op diggit magazine

Feministische mannen, die bestaan. En gelukkig maar. Hoe meer stemmen er zijn die een einde willen maken aan genderongelijkheid en andere vormen van ongelijkheid, hoe beter. Volgens sommigen kan de aanwezigheid van mannen in feministische debatten het imago van feminisme ten goede komen. Immers, niet zelden worden feministen afgeschilderd als mannenhaters en als het egoïstisch geslacht dat blind zou zijn voor de ongelijkheid die mannen meemaken. Omgekeerd bestaan ook mannelijke – en vrouwelijke – antifeministen die feminisme openlijk verfoeien en zelf een zogenaamde tegenbeweging aanhangen.