Erwin Ollivier, General Manager Athlon/DLL

Ik ben nu goed 9 maanden ver in mijn rol als corporate gender equality ambassador (het klinkt bijna symbolisch) en heb ondertussen best al wat groot- en kleinsschalige activiteiten meegemaakt rond gendergelijkheid. En één ding valt mij telkens weer op wanneer ik de zaal rondkijk: WAAR ZIJN IN HEMELSNAAM DE MANNEN!? Ze lopen verloren tussen de grote aantallen vrouwelijke deelnemers. Zowel de vrouwen als die enkele mannen komen steeds uiterst geëngageerd en strijdbaar over, maar helaas zitten de mannen die ik dan ontmoet zelden in functies die zwaar op het beleid binnen hun bedrijf kunnen wegen.

Beste organisatoren, beste dames, jullie platformen, hoe noodzakelijk en goedbedoeld ook, lijden volgens mij aan bloedarmoede. Ik stel mij dan ook vaak de vraag of we de verkeerde strijd voeren. Versta me alsjeblief niet verkeerd, ik bedoel niet voor de verkeerde zaak, maar op het verkeerde terrein. De presentaties en discussies zijn vaak door en (onbedoeld) voor vrouwen. Rolmodellen van vrouwen die het gemaakt hebben in deze mannenwereld zijn inspirerend en nuttig. Het geeft moed aan andere vrouwen dat het kan, ondanks alles. Maar dat is maar de helft van het verhaal, want… it takes two to tango.

Ook als je even door de lijst van bloggers op beslistfeminist struint, kan je alleen maar tot dezelfde conclusies komen. Met 14 mannelijke inzendingen op 53 komen we net boven de 26%. Best veel wanneer ik het vergelijk met het gemiddeld aantal mannelijke deelnemers aan gendergelijkheidgerelateerde initiatieven. Maar schrap even de usual suspects uit de politiek, het onderwijs en de socio-culturele sector en de spoeling wordt wel erg dun. En wanneer je filtert op de bedrijfswereld kom je welgeteld aan 2 blogs, Elke Jeurissen en ikzelf. Al jullie initiatieven zijn nochtans waardevol en moeten zeker blijven bestaan. Ze helpen immers timmeren aan de weg naar gelijkheid. Maar indien we er niet in slagen om ook brede lagen uit de mannelijke bevolking en vooral uit de bedrijfswereld te mobiliseren, dan wordt het een héél lange strijd.

Beste mannen, ik vat hem niet… Waar zijn al die CEO’s en directieleden die zich op de borst kloppen over gendergelijkheid? Als dit topic echt zo belangrijk is, als het jullie écht menens is om in jullie bedrijf gendergelijkheid op de agenda te zetten, dan kunnen jullie niet ontbreken op de fora die dit topic behandelen. Natuurlijk hebben we drukke agenda’s en leven we vaak naar de waan van de dag. En toch… Als het gaat over de verkiezing van bv de ondernemer van het jaar, een sectorevent of één of andere culturele of sportieve uitnodiging van een businesspartner lukt het wonderwel om af en toe een gaatje te vinden in onze drukke werkschema’s. En weet u, meer is echt niet nodig! Pik één of twee keer per jaar een event rond gendergelijkheid mee. Het zal u op een aantal domeinen de ogen openen. Voor uw medewerkers van de projectgroep ‘gendergelijkheid’ die u welwillend laat deelnemen aan dit soort initiatieven zal het een hart onder de riem zijn. Maar bovenal geeft het een kristalhelder signaal aan al uw medewerkers én leidinggevenden dat dit topic uw persoonlijke aandacht krijgt, dat u er ‘tijd voor vrij maakt’. En plots overstijgt dit thema de massa van bedrijfsinitiatieven en verandert het interne beeld van ‘soft’ naar ‘strategisch’.

Maar ook de vrouwelijke deelnemers aan dit debat hebben een zware verantwoordelijkheid. Indien jullie momentum willen creëren, indien jullie echt een doorbraak willen realiseren, dan zullen jullie manieren moeten vinden om veel meer mannen bij deze discussie te betrekken. Wees creatief, trek jullie stoute schoenen aan en laat tijdens jullie congressen ook gendergelijkheid van de deelnemers letterlijk een topic zijn. Elke vrouwelijke deelnemer moet een mannelijke collega meebrengen, en vice versa natuurlijk! Benieuwd hoe dat zal uitdraaien! De discussies zullen er volgens mij alleen maar boeiender op worden. Ik kijk er al reikhalzend naar uit.

Zoals hierboven gezegd zijn voorbeelden van succesvolle vrouwen inspirerend, maar deze zijn voornamelijk op een vrouwelijk publiek gericht. Rolmodellen van mannen die gendergelijkheid actief, in woord én daad steunen, zijn nog krachtiger om dingen in beweging te zetten. Zolang de lichtende voorbeelden in dit debat beperkt blijven tot succesvolle (zaken)vrouwen zal de mainstreammannenwereld, zeker binnen een bedrijfscontext, er blijven van uitgaan dat gendergelijkheid gelijk staat aan vrouwen toelaten tot de mannenwereld of erger nog, dat het een ‘debat onder vrouwen’ is. Het is de hoogste tijd dat er mannelijke bedrijfsleiders opstaan die tonen dat het anders kan. En geloof mij, ze zijn er al. Alleen zijn ze blijkbaar moeilijk te identificeren. En zolang ze onder de radar blijven, kunnen ze geen inspiratie zijn voor anderen. Dus dames én heren, let’s dance.