Anouck Meier, onderneemster, freelance copywriter & blogger
Anecdote Anthology

Een paar honderd woorden om toe te lichten wat voor feminist ik ben. Een uitdagende oefening in bondigheid, want er is wellicht geen enkel onderwerp waarover ik zo graag en lang uitweid als over feminisme. Tot spijt van wie het benijdt. En – u raadt het al – zo zijn er wel een paar.
Om de oefening in zelfreflectie in goede banen te leiden, stel ik u een handig instrument voor: de Stereotiepe Typologie der Hedendaagse Feministen. Een feilloos model om te analyseren aan welke onwankelbare vooroordelen over feministen u al dan niet voldoet.

Analyseert u even met me mee?

• Type 001: De ondankbare feminist

Vooroordeel: “Dat vrouwen in de jaren ‘60 op de barricaden stonden, tot daar aan toe. Maar wat hebben jullie anno 2016 nog te klagen? Jullie hebben toch gekregen wat jullie wilden?”

Ook bekend als: de u-ziet-spoken-feminist

Persoonlijke score: 10%

Dankbaar aan vorige generaties voor de gevoerde strijd? Absoluut. Overtuigd dat er nog heel wat ruimte voor verbetering is? Ook op deze vraag antwoord ik volmondig “ja”.

Belgische vrouwen verdienen nog steeds gemiddeld 10% minder dan mannen, ze blijven sterk ondervertegenwoordigd in managementfuncties en één op drie vrouwen werkt deeltijds, terwijl dat bij mannen nog niet één op tien is. Tegelijk gelooft slechts 7 (zeven!)% van de Belgische mannen dat er effectief nog steeds een loonkloof is. En dan zwijgen we uiteraard nog over de sociaal-economische status van miljoenen vrouwen in minder bevoorrechte werelddelen. Of over andere kwalijke maatschappelijke fenomenen zoals seksisme.

• Type 002: De feminazi

Vooroordeel: “Feministen zijn mannenhatende extremisten die erop uit zijn om het patriarchaat te vervangen door een samenleving waarin vrouwen de plak zwaaien.”

Ook bekend als: femdamentalist, feminist-die-misogynisten-achtervolgt-in-hun-dromen

Persoonlijke score: 0%

Van een onkies koosnaampje gesproken. En een knoert van een contradictio in terminis. Een feminist is per definitie iemand die gelijkheid nastreeft. Nazisten daarentegen zijn doordrongen van de idee dat mensen onderling verschillen en zetten die verschillen dan ook – op dodelijke wijze – in de verf.

Voor mij graag een maatschappij waarin man, vrouw en al wie zich noch in het ene of het andere hokje thuisvoelt gelijke kansen krijgt.

• Type 003: De micro-feminist

Vooroordeel: “Jij maakt van àlles een feministische strijd. Denk eens aan <vul aan naar keuze: vrouwenbesnijdenis/huisslaven/groepsverkrachting/…>: dàt is pas erg!”

Ook bekend als: complottheorie-feminist of het meer generieke zuurpruim, seut of zaag

Persoonlijke score: 85%

Verwant aan het ondankbare-feminist-syndroom in die zin dat men ervan uitgaat dat de belangrijkste eisen van het feminisme nu wel al ingevuld zijn en wat er hier en daar eventueel nog scheef zit, “peanuts” is. Een niet nader te noemen West-Vlaams politicus probeerde ondergetekende een tijdje geleden nog zonder verpinken te overtuigen van het feit dat de emancipatiestrijd voorgoed een zaak van het verleden is (een ijdele poging, dat spreekt). Take the rough with the smooth, honey.

Ik dacht het niet. Ten eerste spreken we niet over details. Ten tweede is gelijkwaardigheid maar realiteit als die gelijkwaardigheid compleet is. Inclusief de zogeheten “borrelnootjes”. En ja, ik ben dus het type feminist dat filosofeert over pakweg het vocabularium waarmee vrouwelijke ondernemers vandaag de dag gedecoreerd worden en stel me existentiële vragen over het gebruik van hashtags als #girlboss of #bosslady. Iemand moet het doen.

Het verdict van de jury

Alle gekheid op een stokje: er zijn wel 101 vooroordelen tegen feministen. Want we kunnen nog wel even doorgaan met ons lijstje… en het is misschien een boutade, maar de vooroordelen en de weerstand zijn reëel.

Mijn persoonlijke eindscore, vraagt u? 100 procent feminist.

100 procent iemand die de hoop koestert dat feminisme op een dag overbodig zal zijn.

En tegelijk 100 procent iemand die goed beseft dat die dag nog lang niet is aangebroken. 100 procent iemand die vindt dat we een probleem hebben wat betreft de genderverhoudingen in onze maatschappij. En dus maar wat graag ambetante vragen stelt. Spreken over het veranderen van het status quo is nu eenmaal niet erg comfortabel.

En als we er het dan toch over hebben: laten we vooral een kat een kat noemen. En een feminist een feminist. Als we dat niet doen en feminisme laten opgaan in een groter geheel of onder een bredere noemer van pakweg “mensenrechtenactivist”, miskent dat dat er op vandaag nog specifieke gendergerelateerde problemen zijn. Het feit dat sommigen dat niet als dusdanig durven of willen benoemen, is de lakmoesproef die aantoont dat er weldegelijk nog één en ander schort. Want als we in een debat onze gesprekspartner niet eens bij naam durven noemen, wat zegt dat dan over het debat?

U welgenegen,

Feminist-tot-in-de-kist,
Anouck Meier